Καλώς σας βρήκα!

Welcome!

Γεια σας. Λέγομαι Εύα, και φέτος το Σεπτέμβρη με το καλό, ετοιμάζομαι να περάσω αυτήν την επιβλητική πύλη που θολώνει το μυαλό, κάνει τους σφυγμούς της καρδιάς να τρέχουν σαν σε φόρμουλα, και την αγωνία να χτυπάει κόκκινο. Θα περάσω την πύλη του Γυμνασίου για πρώτη φορά. Έτσι, σκέφτηκα αυτό το Καλοκαίρι, να δημιουργήσω το δικό μου Blog, γιατί είμαι του Μότο: Η ζωή είναι ωραία όταν τη μοιράζεσαι! Και όταν τη μοιράζεσαι δε με τα σωστά άτομα, ακόμα καλύτερα! Έχω παρακολουθήσει αρκετά Blogs μέχρι στιγμής, και κατέληξα στο ότι άνθρωποι τελείως διαφορετικοί, τελείως ανόμοιοι, που ίσως να μην έχουν κοινά βιώματα, κοινές αναμνήσεις, μπορούν να ταυτιστούν μέσα από μια γλυκιά κουβέντα, μέσα από ένα κείμενο σαν αυτό {που φυσικά θα υπάρξουν πολλά μετά από αυτό} μέσα από μία φράση δική μου, δική σου, δική του, δική της, να καταλήξουν άνθρωποι απομακρυσμένοι ότι ταιριάζουν και δε διαφέρουν και τόσο. Να θελήσουν να γνωριστούν. Να γιατί ένα blog είναι αρκετά σημαντικό όχι μόνο για μένα, αλλά και για κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να ανοίξει τα φτερά του, να κοινωνικοποιηθεί ακόμα και μέσα στα περιθώρια του διαδικτύου.

Θα χαρώ πολύ να μου κρατήσετε συντροφιά,όλον αυτόν τον καιρό που θα μοιράζομαι μαζί σας τα δικά μου μικρά καθημερινά αποκόμματα. Και μια μέρα, μια μέρα πολύ μακρινή, που ενήλικη πλέον θα κοιτάξω στο Blog που έγραφα κάποτε, θα γελάω, θα θυμάμαι, θα αναπολώ και θα γυρίζω ξανά πίσω στο παρελθόν. Μη μου στερήσετε αυτήν την ευκαιρία. Ελπίζω να δεθούμε έστω και λίγο! Καλή συνέχεια σε όλους❤️